تبلیغات
مقدس ترین كتاب دنیا - ایزدی یا یزیدی ، شیطانی یا الهی


مقدس ترین كتاب دنیا

بسم الله الرحمن الرحیم
ای بی‌خبر از سوختن وسوختنی
عشق آمدنی بود ، نه آموختنی

سلام من ابراهیم شفیعی ساکن شهر قدیمی و تاریخی زرقان فارس هستم و الآن دانشجوی فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه امام خمینی (ره)...
تو این وبلاگ میتونید مطالبی رو كه من در مورد دین مبین اسلام ، قرآن ، ادیان ، زبان‌ها و سایر موضوعات می‌نویسم بخونید...












 .: تعداد مطالب :
 .: تعداد نویسندگان :
 .: آخرین بروزرسانی :
 .: بازدید امروز:
 .: بازدید دیروز :
 .: بازدید این ماه شمسی :
 .: بازدید ماه شمسی قبل :
 .: بازدید کل :
 .: آخرین بازید :




ایزدی یا یزیدی ، شیطانی یا الهی

بسم الله الرحمن الرحیم

چند سال پیش بر اثر علاقه‌ای كه به شعر كلاسیك داشتم، دیوان خاقانی شروانی را مطالعه میكردم و به غزلی برخوردم كه برایم بسیار عجیب بود!

غزلی در ستایش شیطان و تحسین عمل او در سجده نكردن به انسان:

با او دلم به مهر و مودت یگانه بود     سیمرغ عشق را دل من آشیانه بود

بر درگهم ز جمع فرشته سپاه بود      عرش مجید جاه مرا آستانه بود

در راه من نهاد نهان دام مکر خویش         آدم میان حلقه‌ی آن دام دانه بود

می‌خواست تا نشانه‌ی لعنت کند مرا     کرد آنچه خواست آدم خاکی بهانه بود

بودم معلم ملکوت اندر آسمان      امید من به خلد برین جاودانه بود

هفصد هزار سال به طاعت ببوده‌ام        وز طاعتم هزار هزاران خزانه بود

در لوح خوانده‌ام که یکی لعنتی شود      بودم گمان به هر کس و بر خود گمان نبود

آدم ز خاک بود من از نور پاک او        گفتم یگانه من بوم و او یگانه بود

گفتند مالکان که نکردی تو سجده‌ای      چون کردمی که با منش این در میانه بود

جانا بیا و تکیه به طاعات خود مکن      کاین بیت بهر بینش اهل زمانه بود

دانستم عاقبت که به ما از قضا رسید      صد چشمه آن زمان زد و چشمم روانه بود

ای عاقلان عشق مرا هم گناه نیست      ره یافتن به جانبشان بی رضا نبود

البته این شعر را به سنائی ، مولوی ، جامی و... نیز نسبت داده‌اند.

پیگیری من در مورد این شعر ، عاقبت به آشنایی من با آیین «ایزدی» انجامید. آیینی كه در میان كردهای ایران، عراق ، تركیه، سوریه ومناطق دیگری كه عمدتا كوچندگان از همین چهار كشور در آن حضور دارند،‌رواج دارد. ایزدی‌ها را البته با نام‌های دیگری چون «داسنی‌ها»، «یزیدی‌ها»، «یزدانی» ونسبتهای چون «شیطان‌پرست» نیز می‌شناسند.

من خیلی واضح و روشن باور كارشناسان را درمورد این آیین عرض و سپس مطالبی را كه باید درمورد آنها دانست بیان میكنم.

به باور كارشناسان ، شخصی به نام «عدی ابن مسافر» در قرون اولیه اسلامی با گرایشات صوفیانه و نظر به آیین‌ها وادیان دیگری همچون میترائیسم، یهودیت ، مسیحیت، مزدیسنی (زرتشتی) وحتی آیین‌ها ورسوم كهن كردی، آیین یا دینی را بنا نهاد كه شمه‌ای از هر كدام از این ادیان وعقاید در آن وجود دارد. مبنای اصلی ووجه تمایز این آیین [كه البته شاید در آغاز كار نام فرقه را هم بتوان بر آن نهاد.] اعتذار برای شیطان و این نكته است كه شیطان بر اثر غیرت عرفانی بر كسی جز خداوند سجده نكرد و كسی را شایسته سجده كردن بر خداوند ندانست واز این رو به فرشته مقرب الهی وبزرگترین فرشته او تبدیل شد. ایزدی‌ها او را شبیه یك طاووس نقاشی كرده و نام «ملك طاووس» [ملك= فرشته، در مورد طاووس بعضی با زئوس یكی میدانندش.] بر آن نهاده‌اند. این فرقه به مرور زمان، با توجه به وقایع تاریخی در سركوب كردن ایشان از یك سو و رشد ونشو و نما در محیطی كردنشین [نظر به ویژگیهای جغرافیایی این مناطق از جمله در دسترس نبودن، ویژگیهای جمعیتی وویژگیهای اخلاقی كرد‌ها مثل غیرت ، سخت‌كوشی، همت، تدیّن و...] به صورت مخفی ویا راز آلود به حیات خود ادامه داده و از پذیرش كسانی جز كرد‌ها و در وهله بعد ایزدی‌ها ، به آیین و جمع خود خودداری كرده‌اند. مرور زمان و تشكل، این فرقه را رشد داده وبه شكل یك آیین درآورده و اعتقادات مختلفی را به آن افزوده است.

اما ایزدی‌ها به چه چیزهایی اعتقاد دارند. ایزدی‌ها بنابر آنچه گفته شد شخصیت‌هایی چون شیخ عدی ابن مسافر وملك طاووس را بسیار گرامی می‌دارند، به طوری كه حتی قبر شیخ عدی ، در منطقه لالش در شمال شرقی موصل در كشور عراق زیارتگاه ایشان است. ایشان دو كتاب مهم واصلی به نام‌های «كتاب جلوه» و «مصحف رش» دارند كه مقدس می‌پندارندشان. عناوین این دو كتاب می تواند ذهن انسان را به مفاهیم خیر وشر ویا نور وظلمت رهنمون كند ؛ كتاب جلوه یا آشكاری ومصحف رش به معنای كتاب سیاه.

بعضی شباهت‌های بسیاری بین ایشان وفرقه‌های «یارسانیه»،‌ «اهل حق» و «كاكه‌ای» یافته‌اند.

 

توضیح بعضی از اصطلاحات:

حج: ایزدی ها هر ساله به شهر لالش می‌روند و در انجا مراسم خاصی بپا می‌دارند.

عرفات: كوهی در منطقه لالش كه با مراسم حج پیوند دارد.

کانیا سیپی (چشمه سپید): چشمه‌ای در لالش كه با آب زمزم قابل مقایسه است.

غسل تعمید: مراسمی كه آغاز ایزدی شدن یك فرزند است و با غسل تعمید مسیحی قابل قیاس.

سَری سال (سر سال): شروع سال نو ایزدی همزمان با خلقت طاووس ملك یا تمرد از سجده.

پیرّا صلات (پل صراط): پلی در لالش، قابل قیاس با پل صراط اسلامی ، چینوت پوهل مزدیسنی.

نیوِجا (نماز): پنج نوبت نماز به صورت خواندن دعا. چهاز نوبت به سمت خورشید ویك نوبت میانی به سمت قبر شیخ عدی در لالش به عنوان قبله.

 

نكات متفرقه:

در مورد اعتذار برای شیطان، كسانی چون حلاج در طواسین، وعین القضات همدانی نیز نكاتی نوشته‌اند.

غیرت عرفانی یعنی تلاش عاشق برای جلب تمام توجه خود تنها وتنها برای معشوق. در نظر بعضی از عرفا، نظر به سجده نكردن برای غیر خدا، حتی به دستور خداوند، شیطان غیورترین شخصیت در كائنات است.

ایزدی‌ها از نظر اجتماعی درون‌گرا هستند اما رابط خوبی با هموطنان ویا همسایگان خود دارند.

ایزدی‌ها به زبان كردی وگویش كرمانجی صحبت می‌كنند، خط مخصوصی را كه شبیه به پهلوی ولاتین است نیز به كاربرده‌اند اما الان عمدتا به عربی كردی و لاتین كردی مینویسند.

ایزدی‌ها از نامیدن ملك طاووس به شیطان ویا خویشتن به شیطان پرست ابا دارند. چند موضوع سبب این برخورد است. عدم پرستش شیطان [او را تقدیس می‌كنند وخدا را به یكتایی می‌پرستند] ، توصیه كتاب دینی و جلب توجه نكردن برای مخالفان [نظر به تكفیر وجنگ وخونریزی].

از نظر سیاسی ، ایزدی‌ها را با نسبت عرب بودن بعضی از ایشان، به جنگ با ایرانیان وسایر كردها تشویق كردند، احتمالا در دوران جنگ تحمیلی ، ایزدی‌ها شهدایی را نیز تقدیم خاك ایران كرده‌اند.

نگاهی به تاریخ ایزدی‌ها به خوبی بیانگر این نكته است كه چگونه دگر اندیشی می‌تواند به پیدایش آیین ودینی جدید با مختصات متفاوتی از اصل خود بینجامد.

و...

 

 

منابع:

مکه ایزدیها، سفری به لالش

یزیدیان کیستند، مهرداد فرهمند

ایزدی‌ها

یزیدیة

Yazidis

نشان ملک طاووس،  نماد دیانت ایزدی (فرید شولیزاده)


...
برچسب ها: ایزدی، دین، كرد، شیطان‌پرست، داسنی، یزیدی، یزدانی، شیطان، عرفانی، غیرت، كتاب جلوه، مصحف رش، فرقه، یارسانیه، اهل حق، كاكه، علی اللهی، زرتشتی، خاقانی، میترائیسم، یهودیت، مسیحیت، مزدیسنی،
دیدگاه ()
نوشته شده در دوشنبه 1391/07/10 به دست ابراهیم شفیعی



.: تاحالا قرآن رو از اول تا آخر خوندی؟؟؟







 










سلام، ﺷﻬﻴﺪ